Dla wielu pacjentów z żylakami operacja usunięcia żył jest przerażająca: jeśli żyły zostaną usunięte lub podwiązane, jak krew będzie krążyć w naczyniach nóg? Tak naprawdę tylko jedna dziesiąta krwi krąży w żyłach znajdujących się pod skórą – tych samych, które tworzą nieestetyczne żylaki. Usunięcie żył powierzchownych nie powoduje zauważalnego dodatkowego obciążenia żył głębokich.
Rekonwalescencja po operacji usunięcia żylaków nóg powinna być kompleksowa, jej celem jest zapobieganie powikłaniom choroby, nawrotom i jak najszybszy powrót pacjenta do pracy i codziennych zajęć. Środki tworzące program rekonwalescencji po operacji zależą od stopnia zaniedbania choroby, charakteru operacji, a także ogólnego stanu pacjenta i cech jego ciała.
Jakie operacje wykonuje się na żylaki nóg?
Istnieją trzy główne rodzaje operacji żylaków kończyn dolnych: klasyczna wenektomia (flebektomia), stripping i podwiązanie żył.
Klasyczna wenektomia (flebektomia). Podczas tego zabiegu wykonuje się podłużne nacięcie skóry na nodze, odpowiadające przebiegowi żylaków. Naczynie izolowane jest, podwiązywane w okolicy stawu skokowego i kolanowego (jeśli mówimy o podudzie) lub kolana i pachwiny (w przypadku usunięcia żyły na udzie), podwiązuje się duże gałęzie żyły i odcina je, po czym nacięcie zostaje zszyte. Flebektomia to przestarzała technologia, obecnie praktycznie nie stosowana, zastąpiona nowymi, mniej traumatycznymi i skuteczniejszymi metodami chirurgicznymi.
Rozbiórka. Bardziej zaawansowana i nowoczesna modyfikacja flebektomii i mniej traumatyczna niż klasyczna operacja. Istota zabiegu polega na wykonaniu niewielkich nakłuć w okolicy stawu skokowego i kolanowego (lub kolanowego i pachwinowego), izolowaniu żyły, podwiązywaniu, wprowadzaniu do jej światła specjalnej elastycznej sondy drucianej i za jej pomocą „wyciąga się” żyłę spod skóry. Blizny po takiej interwencji są minimalne.
Podwiązanie żył. Dzięki tej interwencji żylaki nie są całkowicie usuwane, są one jedynie zawiązywane u podstawy węzłów żylakowatych, przez co zatrzymuje się krążenie krwi w naczyniu i węzły zapadają się. Ten rodzaj interwencji jest uważany za nieskuteczny w przypadku dużych żył, ale w przypadku naczyń o małej średnicy jest bardziej odpowiedni niż ich całkowite usunięcie. Podwiązanie żyły ma także sens, jeśli naczynie jest z natury bardzo kręte, ma ostre załamania lub ostre zwężenia, co uniemożliwia przeprowadzenie sondy na całej długości żyły.
Jakie mogą być konsekwencje po usunięciu żył?
Operacje usuwania żylaków to dość traumatyczne interwencje, które poważnie zakłócają wewnętrzną równowagę organizmu. Dlatego musisz być przygotowany na pewien dyskomfort w okresie pooperacyjnym: ból w obszarze interwencji; krwiaki w miejscu usuniętej żyły i w miejscach założenia szwów na skórze; obrzęk nogi w miejscu usuniętej żyły i szwów; umiarkowane krwawienie z rany pooperacyjnej; ogólne osłabienie, gorączka, nudności.
Dlaczego występują takie konsekwencje? Po usunięciu żył w nogach nieuchronnie dochodzi do procesu zapalnego w tkankach otaczających wcześniej naczynie – jest to naturalna, fizjologiczna reakcja organizmu na interwencję, mającą na celu wyleczenie uszkodzeń. Każdemu procesowi zapalnemu towarzyszy miejscowy obrzęk i ból, możliwe są także ogólne objawy złego samopoczucia: nudności, gorączka, osłabienie. Znikają kilka dni po interwencji. Niewielkie krwawienie z rany pooperacyjnej również nie powinno budzić niepokoju: podczas usuwania żyły dochodzi do odrywania się małych naczyń, które następnie zapadają się i ustaje przepływ krwi. Jeśli zastosujesz się do zaleceń chirurga, nieprzyjemne zjawiska szybko znikną.
W niektórych przypadkach po operacji wenektomii nóg możliwe jest zakażenie obszaru interwencji, ropienie, choroba zakrzepowo-zatorowa lub nagromadzenie krwi w podwiązanej żyle z rozwojem zapalenia naczynia. Ale dzięki nowoczesnym możliwościom chirurgicznym i doskonałości technologii chirurgicznej takie powikłania są niezwykle rzadkie.
Jak spędzić okres pooperacyjny
Okres pooperacyjny po flebektomii na nogach trwa dziesięć dni: od momentu samej operacji do całkowitego zdjęcia szwów. W tym czasie operowana kończyna wymaga szczególnej uwagi i szczególnej pielęgnacji.
Po operacji pacjentowi poddawany jest ucisk kończyn dolnych za pomocą pończoch uciskowych. Kompresja jest ważnym warunkiem sprawnego przebiegu okresu pooperacyjnego, ponieważ pozwala uciskać żyły odpiszczelowe, zapobiegając zastojowi krwi w nich i, w związku z tym, tworzeniu się skrzepów krwi. Ucisk przyspiesza także gojenie drobnych żył pozostałych po usunięciu głównego pnia żylnego.
Miejsca założenia szwów nie powinny być mokre. W celach higienicznych w okresie pooperacyjnym stosuje się wilgotne chusteczki lub gaziki zwilżone wodą. Szwy są regularnie poddawane działaniu jodu i zakładane są sterylny bandaż lub naklejka, aby zabezpieczyć je przed uszkodzeniem i zanieczyszczeniem.
Aby zmniejszyć obrzęki kończyn dolnych, zaleca się ułożenie ich na podwyższeniu – na poduszce materiałowej o wysokości do 15 cm. W przypadku silnego bólu po zabiegu lekarz może przepisać leki przeciwbólowe i antybiotyki, aby zapobiec powikłaniom ropnym.
Jakie zajęcia są zalecane w okresie rehabilitacji?
Okres rehabilitacji rozpoczyna się natychmiast po zakończeniu okresu pooperacyjnego, czyli 10 dni po operacji. Na tym etapie szwy zostały już usunięte, nakłucia pooperacyjne, o ile nie wystąpiły powikłania, zagoiły się. Ale procesy regeneracji organizmu trwają. Aby powrót do zdrowia nastąpił jak najszybciej, lekarz dostosowuje tryb życia pacjenta. W okresie rehabilitacji konieczne jest:
- przyjmowanie leków przepisanych przez flebologa;
- rozsądna aktywność fizyczna, terapia ruchowa;
- ucisk kończyny;
- pracować w łagodnych warunkach, ograniczających ciężką pracę fizyczną;
- korekta odżywiania;
- fizjoterapia, masaż.
Farmakoterapia w okresie pooperacyjnym polega na przyjmowaniu leków zwiększających napięcie ścian żylnych, poprawiających właściwości reologiczne (płynność) krwi i działających przeciwobrzękowo. Do leków zalecanych w okresie rehabilitacji zalicza się leki na bazie trokserutyny, diosminy, leki z witaminą C i PP, ekstrakty z miłorzębu japońskiego i kasztanowca. Jako antykoagulanty stosuje się leki zawierające kwas salicylowy, hirudynę i heparynę.
Leki przepisywane są zarówno w postaci preparatów ogólnych (tabletki, kapsułki do podawania doustnego), jak i preparatów miejscowych (żele, maści do stosowania bezpośrednio na skórę kończyn dolnych). Właściwa terapia lekowa w okresie rehabilitacji może przyspieszyć przywrócenie mikrokrążenia, a jednocześnie skutecznie zapobiega nawrotom choroby.
Umiarkowana aktywność fizyczna jest konieczna, aby pobudzić krążenie krwi w kończynach dolnych, zapobiec jej zastojom i tworzeniu się skrzepów krwi. Jako optymalne środki aktywujące pacjenta zaleca się chodzenie w umiarkowanym tempie, pływanie i kompleksy terapii ruchowej. Nie zaleca się biegania w okresie rehabilitacji.
W okresie rehabilitacji obowiązkowe jest uciskanie nóg. Ucisk kończyn dolnych jest niezbędny u wszystkich pacjentów cierpiących na żylaki – pomaga zapobiegać postępowi choroby i rozwojowi powikłań. Flebolog zaleca metodę uciskową i dobiera rozmiar elastycznej bielizny.
Aby zapobiec nawrotom patologii i jej przeniesieniu się do żył głębokich nóg, konieczne są delikatne warunki pracy. Żylaki są często konsekwencją trudnych warunków pracy i specyfiki działalności zawodowej. Jeśli Twoja praca wiąże się z długotrwałym staniem, może warto to zmienić lub przynajmniej regularnie wykonywać w ciągu dnia pracy ćwiczenia lecznicze, mające na celu poprawę krążenia krwi w nogach. Przeciwwskazana jest praca w warunkach wysokich temperatur związanych z wibracjami i podnoszeniem ciężkich przedmiotów.
Korekta żywienia po operacji usunięcia żył nóg powinna zmierzać w kierunku racjonalizacji. Jedzenie musi być kompletne, zdrowe, bogate w białko, błonnik, witaminy i mikroelementy. Jeśli masz nadwagę, powinieneś zmniejszyć spożycie kalorii, ponieważ otyłość jest jednym z czynników rozwoju żylaków.
Techniki fizjoterapeutyczne w okresie rehabilitacji przyspieszają powrót do zdrowia. Program leczenia fizjoterapeutycznego zaleca lekarz; Przydatne mogą być okłady, elektroforeza, UHF i magnetoterapia. Masaż w okresie rehabilitacji pomaga skutecznie zlikwidować obrzęki.
Właściwe prowadzenie okresu pooperacyjnego po usunięciu rozszerzonych żył na nogach, odpowiedzialne podejście do zaleceń lekarza pomoże jak najszybciej wyeliminować naturalny dyskomfort występujący po operacji, zapobiegnie ewentualnym powikłaniom i przyspieszy powrót pacjenta do pełni życia.
Jak zapobiec ponownej operacji
Musisz zrozumieć: żylaki nie znikną po operacji. Można usunąć rozszerzoną żyłę, ale tendencja do rozszerzania się innych naczyń pozostanie. Dlatego po zabiegu konieczne jest podjęcie działań zapobiegających dalszemu postępowi żylaków.
Jeśli Twoja praca wymaga długiego siedzenia, zaleca się robienie krótkich przerw na spacer i wykonywanie prostych ćwiczeń. Należy siedzieć przy biurku ze stopami lekko uniesionymi, bez krzyżowania jednej nogi nad drugą.
Aby uniknąć odwodnienia, należy pić więcej wody i mniej kawy. Wyeliminuj ze swojej diety fast foody i napoje gazowane. Jeśli to możliwe, należy jeść pięć razy dziennie w małych porcjach.
Warto zrezygnować z butów na wysokim obcasie i obcisłej odzieży uciskającej żyły. Aby zapobiec rozwojowi żylaków, przydatne będzie noszenie specjalnych wyrobów uciskowych, które przepisuje lekarz.
Będziesz także musiał odmówić wizyty w łaźni lub saunie. Pod wpływem wysokiej temperatury na ciele mogą pojawić się jeszcze bardziej rozszerzone żyły, mogą pojawić się skurcze i bóle mięśni. Wysokie temperatury powietrza mogą również powodować pojawienie się owrzodzeń troficznych.
Ważne jest również, aby odwiedzać flebologa co sześć miesięcy. Specjalista będzie w stanie w odpowiednim czasie określić postęp choroby i podjąć niezbędne działania w odpowiednim czasie.